"
ไทยหนึ่งเดียว
พายุกระหน่ำโรคร้าย คร่าชีวิต และพรากครอบครัว ต้องเป็นอยู่ด้วยความหวาดกลัว โว อย่าสิ้นหวังแม้มองหนทาง มืดมนมืดมิดไม่มีจุดหมาย ความหวังแค่เพียงเม็ดทราย ให้เราเผชิญ เข้มแข็งเอาไว้ * เราจะข้ามคืนวันอันปวดร้าว ผ่านความเหน็บหนาว เหตุการณ์ร้ายๆ ด้วยกัน ผ่านความทุกข์ความโศก โรคร้ายและภัยพาล เราจะประสานหัวใจไปด้วยกัน พรุ่งนี้ยังมีอยู่ พรุ่งนี้ยังมีแสง แสงแห่งความหวัง เพียงไทยเป็นหนึ่งเดียว พายุกระหน่ำทับถม ดั่งให้เราถูกถมจมดิน ลิขิตฟ้าจะมาตัดสิน โว อย่ายอมแพ้แม้มองไม่เห็น ทิศทางชีวิตไร้สิ้นจุดหมาย หัวใจยังเต้นไม่ตาย ฉันยังหายใจ เข้มแข็งเอาไว้ ( * )