คอร์ดกีต้าร์ เนื้อเพลง เพื่อชีวิต
|
อยู่ที่ใจ เรามีกระบี่ บุตรซามูไร ไร้กระบวนท่า
ขุนเขาทะเล ไม่อาจขวางหน้า
ที่คือศรัทธา แลกมาด้วยความมุ่งมั่น
หากวันนั้น ยอมแพ้แต่แรก
วันนี้เราคง เป็นคนหมดฝัน
รู้แจ้งทำจริง อดทนอดกลั้น
จึงมีรางวัล ตอบแทนเป็นกำลังใจ
ทะเลที่ลึก ขุนเขาสูงชัน
ขอบฟ้าแห่งฝัน นั้นเราจะไป
หนทางถูกต้อง แม่นยำจำขึ้นใจ
มารวมเดินทัพทางไกล มีชัยชนะรอเรา
อยู่ที่ใจ เรามีกระบี่ บุตรซามูไร ไร้กระบวนท่า
ขุนเขาทะเล ไม่อาจขวางหน้า
ที่คือศรัทธา แลกมาด้วยความมุ่งมั่น
หากวันนั้น ยอมแพ้แต่แรก
วันนี้เราคง เป็นคนหมดฝัน
รู้แจ้งทำจริง อดทนอดกลั้น
จึงมีรางวัล ตอบแทนเป็นกำลังใจ
ทะเลที่ลึก ขุนเขาสูงชัน
ขอบฟ้าแห่งฝัน นั้นเราจะไป
หนทางถูกต้อง แม่นยำจำขึ้นใจ
มารวมเดินทัพทางไกล มีชัยชนะรอเรา
เดินทัพทางไกล มีชัยชนะรอเรา
|
|
เกิดมาเป็นคนย่อมมีบาดแผล ไม่มีที่กายก็มีที่ใจ
คมรักก็เหมือนมีด กรีดลึกทรวงใน
คมมีดในครัวบาดคนทำครัว เจ็บปวดไม่นานเดี๋ยวมันก็หาย
แต่คมรักบาดลึกแผลใจ หายยากหายเย็น
คุณเป็นคนหนึ่งไหมที่เจอเรื่องแบบนี้
เคยปล่อยวางได้ไหมทำไม่รู้ไม่เห็น
อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิด อะไรจะเป็นก็ให้มันเป็น
ไม่เป็นวรรคเป็นเวร บ่อเยี่ยะโจ่ย
มันอยู่ที่ตัวเราเองเข้าใจ ว่าการหลอกลวงเป็นเรื่องโง่เขลา
เขาทำแบบนี้กับเราแล้วจะสนทำไม
ตัวเราเองคือศัตรูผู้น่ากลัว ผู้เข้มแข็งรู้ชนะรู้อภัย
จงอย่ามองโลกในแง่ร้าย จงใช้เหตุผล
วันเวลาให้บทเรียน ควรจดจำไว้
แต่อย่าให้มันบั่นทอน ทำร้ายใจตน
คนที่รอเราอยู่ยังมี คนดีๆ ที่มีเหตุผล
อย่าไปทุกข์กังวล บ่อเยี่ยะโจ่ย
ความพ่ายแพ้จะแปลเป็นพลังสรรค์สร้าง
ชีวิตมีหลายทางทายท้าน่าเผชิญ
ใครคนนั้นอาจเป็นเนื้อคู่ ใครคนนี้อาจเป็นเรื่องบังเอิญ
ทางใครทางมันต่างเดิน บ่อเยี่ยะโจ่ย
บ่อเยี่ยะโจ่ย
มันอยู่ที่ตัวเราเองเข้าใจ ว่าการหลอกลวงเป็นเรื่องโง่เขลา
เขาทำแบบนี้กับเราแล้วจะสนทำไม
ตัวเราเองคือศัตรูผู้น่ากลัว ผู้เข้มแข็งรู้ชนะรู้อภัย
จงอย่ามองโลกในแง่ร้าย จงใช้เหตุผล
วันเวลาให้บทเรียน ควรจดจำไว้
แต่อย่าให้มันบั่นทอน ทำร้ายใจตน
คนที่รอเราอยู่ยังมี คนดีๆ ที่มีเหตุผล
อย่าไปทุกข์กังวล บ่อเยี่ยะโจ่ย
อย่าไปทุกข์กังวล บ่อเยี่ยะโจ่ย
อย่าไปทุกข์กังวล บ่อเยี่ยะโจ่ย
|
|
เมืองพัทยามีบาร์เบียร์มากมาย
สาวน้อยสาวใหญ่ นั่งกันหน้าสลอน
มีฝรั่งมังค่า เดินทางมาพักผ่อน
มีคนไทยหนีร้อน ตอนสุดสัปดาห์
อาหารการกินล่ะก็ไม่แพงนักหรอก
ตามโรงนวดโรงแรม คาสิโนอาคาซ่า
พูดถึงบรรยากาศ บาร์เบียร์พัทยา
ถ้าไม่เห็นกับตา คุณจะไม่เข้าใจ
บาเกียวไม่เกี่ยวนี่มันบาร์กู
บาร์กูใครมาเบี้ยวก็ต้องเกี่ยวกะกู
ละบาร์กูก็บาร์กูปาเกียวก็ปาเกียว
มึงไม่มาเบี้ยวมันก็ไม่เกี่ยวกะกู
ล่องใต้ไปหาไข่มุกอันดามัน
นี่แหละเกาะสวรรค์ที่คนไทยภาคภูมิ
มีทัวร์นักท่องเที่ยวมีทั้งเดียวทั้งกลุ่ม
เกาหลี ญี่ปุ่น จีน ฝรั่ง มาเลย์
ป่าตองราตรี ที่นี่ก็มีบาร์เบียร์
มีสาวน้อยคอยเชียร์ ปากแดงแต่งตัวเท่
อาชีพนี้หนีไม่พ้นสันดานคนเกเร
จิ๊กโก๋โปเกย์ดันอยากจะเป็นปาเกียว
บาเกียวไม่เกี่ยวนี่มันบาร์กู
บาร์กูใครมาเบี้ยวก็ต้องเกี่ยวกะกู
ละบาร์กูก็บาร์กูบาเกียวก็บาเกียว
มึงไม่มาเบี้ยวมันก็ไม่เกี่ยวกะกู
บาเกียวไม่เกี่ยวนี่มันบาร์กู
บาร์กูใครมาเบี้ยวก็ต้องเกี่ยวกะกู
ละบาร์กูก็บาร์กูบาเกียวก็บาเกียว
มึงไม่มาเบี้ยวมันก็ไม่เกี่ยวกะกู
อันว่าคนเกเร ใช่เกเรเพราะเหล้า
เกตามสันดารเก่า เขาเป็นคนเยี่ยงนี้
อีตอนที่ไม่เมา เขาซุกซ่อนคมกระบี่
ในธาตุแท้ที่มี สนิมอีโต้ขี้เมา
อันว่าคนเกเร ใช่เกเรเพราะเหล้า
เกตามสันดารเก่า เขาเป็นคนเยี่ยงนี้
อีตอนที่ไม่เมา เขาซุกซ่อนคมกระบี่
ในธาตุแท้ที่มี สนิมอีโต้ขี้เมาไอ้ขี้เมา
บาเกียวไม่เกี่ยวนี่มันบาร์กู
บาร์กูใครมาเบี้ยวก็ต้องเกี่ยวกะกู
ละบาร์กูก็บาร์กูบาเกียวก็บาเกียว
มึงไม่มาเบี้ยวมันก็ไม่เกี่ยวกะกู
บาเกียวไม่เกี่ยวนี่มันบาร์กู
บาร์กูใครมาเบี้ยวก็ต้องเกี่ยวกะกู
ละบาร์กูก็บาร์กูบาเกียวก็บาเกียว
มึงไม่มาเบี้ยวมันก็ไม่เกี่ยวกะกู
|
|
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
แต่ไม่มีซักอย่างที่ฉันข้องใจ
ฉันไม่โกรธไม่เกลียด วันคืนที่ผ่านไป
ถึงไม่พูดไม่กล่าว ว่าให้อภัย
อยากให้เธอรู้ ว่าไม่เป็นไร
อยากให้เธอรู้ ว่าไม่เป็นไร
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
คนเราเป็นทุกข์ก็เพราะดิ้นรน
แค่ได้อยู่กับตนเองก็น่าจะพอ
ดันหาเหาใส่หัว หาห่วงผูกคอ
รอกันไปกันมา คนอื่นเลยเอาไปกิน
อยากให้เธอรู้ ว่าไม่เป็นไร
อยากให้เธอรู้ ว่าไม่เป็นไร
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
ฉันไม่โทษเธอหรอก
แม้ว่าฉันทุ่มกายเทใจไม่น้อย
แค่บทเรียนแห่งรัก เจ็บปวดไม่น้อย
จิ๊บจ๊อย จิ๊บจ๊อย ฝากรอยคนละแผล
ให้เจ็บช้ำไปจนวันตาย
ฉันไม่โทษเธอหรอก
แม้ว่าฉันทุ่มกายเทใจไม่น้อย
แค่บทเรียนแห่งรัก รู้สึกเจ็บปวดไม่น้อย
จิ๊บจ๊อย จิ๊บจ๊อย ฝากรอยคนละแผล
ให้จำไปจนวันตาย
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
แม้ในใจฉันยังคงผิดหวัง
|
|
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู
เอาใจหมามาใส่ใจคน
หมาถูกรถชน คนดันโทษหมา
เย็นวันนั้นฉันนั่งเล่นกีต้าร์
เสียงหมาร้องครวญ หลังจากเสียงดัง…
ฉันลุกไปดู แต่ไม่ทันเห็นหมา
เห็นคนสองขาโวยวายเสียงดัง
เสียงหมาเงียบลง ไม่รู้เป็นตายหรือยัง
โอ้!! อนิจจัง น้องหมาผู้น่าสงสาร
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู
ฉันหนีน้ำท่วมมาจากกรุงเทพฯ
มาอยู่เชียงใหม่ได้สักสี่ห้าวัน
ที่บ้านที่นี่ก็เลี้ยงหมาเหมือนกัน
มีอยู่สามตัว ไอ้ด้วน ไอ้ตี๋ ไอ้ขาว
ไอ้ด้วนหางด้วน ส่วนไอ้ตี๋ขาเดี้ยง
เพราะเคยถูกรถชนเมื่อตอนต้นหนาว
ไอ้ขาวขี้เกียจ เป็นหมาสันหลังยาว
ตื่นตอนกินข้าว แล้วหลับยาวนอนกรน
มีชาวบ้าน 2 คน ดูท่าทางใจดี
ตรงรี่มาบอกฉัน ว่าหมาบ้านเอ็งถูกรถชน
ควรรีบออกไปดู ไปคุยกับเจ้าของรถยนต์
เค้าขอคิดค่ากันชน ที่หมาวิ่งชนจนแตก
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู
เอาใจหมามาใส่ใจคน
หมาถูกรถชน คนดันโทษหมา
ทุกครั้งที่ชน ก็บอกหมาวิ่งตัดหน้า
ไม่มีเมตตา พาลมาโทษเจ้าของ
เอาร่างคนไปใส่ร่างหมา
รถชนคนตายกลายเป็นต่อเป็นรอง
ไม่มีคนเห็น มันรีบยัดเกียร์สอง
เหยียบมิดคันเร่ง รถเก๋งยังใส่ตีนหมา
หัดเอาใจหมามาใส่ใจคน
อย่าเอาใจสัปดน ตีหัวหมาด่าแม่เจ็ด
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู
ฮู ฮู่ ฮู ฮู๊ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู ฮู่ ฮู๊ ฮู |
|
วันเวลาผันเปลี่ยนเวียนไป ใจของคน ก็หมุนวนเปลี่ยนแปร ตั้งแต่เด็ก น้อย จนเติบแก่ ผ่านไปพบปัญหาสาระพัน ถูกกีดกันโดยชนชั้นเอาเปรียบ เหยียบ ขย้ำ หัวใจทำลายขวัญ หยดหยาดเหงื่อ ทั้งน้ำเกลือน้ำกลั่น น้ำใจนั้น จงแบ่งปันผู้คน เสียง เพลง ให้เปล่งออกมา จะโหยหา เสรีอันยิ่งใหญ่ เสียง เพลง ให้เปล่งออกมา จะโหยหา เสรีภาพ ....ดนตรี..... คงจะพ้น โดยการเป็นกลุ่มคน ความสับสน คือโลภโมโทสัน คือเอาเปรียบ เอาไป ไม่แบ่งปัน เลยตีกัน จนล้มหายตายห่า ก็เห็นเงิน พบเงิน ก็จะเตะ ให้เตะ ให้ตาย ไม่มีราคา ชีวิตคน ดูเหมือนดั่งผักปลา อนาถหนา สังคมสังคัง เสียง เพลง ให้เปล่งออกมา จะโหยหา เสรีอันยิ่งใหญ่ เสียง เพลง ให้เปล่งออกมา จะโหยหา เสรีภาพ อันสังคม ก็ยังเดินดั่งเก่า ดั่งได โนเสา ดั่งเต่าล้านปี คือสังคม ยศฐาบรรดามี มีศักดิ์มีศรี ถือนายถือบ่าว จะก้าวเดิน ต่อไปในภายหน้า ต้องสร้างศรัทธา หรือประชา-ธิปไตย ที่เป็นจริงเป็นจังดั่งตั้งใจ ให้ชาวไทย ได้มีเสรีภาพ เสียง เพลง ให้เปล่งออกมา จะโหยหา เสรีอันยิ่งใหญ่ เสียง เพลง ให้เปล่งออกมา จะโหยหา เส รีภาพ เสียงเพลงแห่งเสรีภาพ เส รีภาพ เสียงเพลงแห่งเสรีภาพ เส รีภาพ เสียงเพลงแห่งเสรีภาพ เส รีภาพ เสียงเพลงแห่งเสรีภาพ เส รีภาพ สส |
|
เดือนเพ็ญสวยเย็นเห็นอร่าม นภาแจ่มนวลดูงาม เย็นชื่นหนอยามเมื่อลมพัดมา แสงจันทร์นวลชวนใจข้า คิดถึงถิ่นที่จากมา คิดถึงท้องนาบ้านเรือนที่เคยเนา เรไรร้องดังฟังว่า เสียงที่เจ้าคร่ำครวญหา ลมเอ๋ยช่วยพากระซิบข้างกาย ข้ายังคอยอยูไม่หน่าย ไม่เลือนห่างจากเคลื่อนคลาย คิดถึงไม่วายเมื่อเราจากกัน กองไฟสุมควายตามคอก คงยังไม่มอดดับดอก จันทร์เอยช่วยบอกให้ลมช่วยเป่า สุมไฟให้แรงเข้า พัดไล่ความเยือกเย็นหนาว ให้พี่น้องเรานอนหลับอุ่นสบาย * ลมเอยช่วยเป็นสื่อให้ นำรักจากห้วงดวงใจ ของข้านี้ไปบอกเขานั้นหนา ให้เมืองไทยรู้ว่า ไม่นานลูกที่จากลา จะไปซบหน้ากับอกแม่เอย ( * ) |
|
ฟ้าในเดือนฝนฉํ่า คงนึกขําต่อคําสัญญา ฝนหล่นเทร่วงมา สายลมพัดพายิ่งรนร้อนใจ ไหนว่าไปแล้วกลับหน้าฝน ใครเป็นคนสัญญาเอาไว้ ทิ้งให้รอทุกข์ทนเท่าไหร่ คนอย่างเงี๊ยะก็มี ฝนเจ้าจงไหลกลับ ไปรอรับคนผิดสัญญา ฝนคอยสมนํ้าหน้า อย่าเพิ่งตกมาข้าแสลงใจ เดือนเป็นปีล่วงผ่านไปแล้ว แก้วตาเจ้าแหกตาใช่ไหม รู้อย่างงี้ไม่คิดรักใคร กัดจิ้งหรีดมันกว่า มองเห็นควายตัวผู้ตัวเมีย คลอเคลียแล้วให้คิดอิจฉา เป็นควายมันไม่มีปัญญา ปัญหาเลยไม่มี ได้แต่หวัง หวัง หวังว่าสักวันหนึ่ง ถึงได้คอย คอย คอยเธออยู่อย่างนี้ แล้วมาหลอก หลอก หลอกให้ฉันตายใจ ลือไปทั้งตําบล * ถ้าฉันมีเงินทอง มากมายหลายหมื่น คงไม่ยืนรอเธอจนฝนหมดฟ้า ฉันจะจ้างเครื่องบินหว่านฝนลงมา ต่อสัญญาฝนเทียม ( * ) รักจนใจปี้ป่น เกิดเป็นคนทําตัวไม่เจียม ขวัญไม่ควรคู่เรียม ไม่เหมือนนิยายจากคลองแสนแสบ วันที่เธอได้จากไปไกล ใครจะรู้ไปแล้วโกยแนบ รักมันมีมากมายหลายแบบ เจ็บทั้งแสบทั้งคัน ถึงเธอไปไม่กลับ ยังคอยนับวันเดือนข้างฝา ปฏิทินดารา ยังส่งยิ้มมาถากถางหัวใจ โดนเขาคาบไปหมํ่าเสียแล้ว เอ็งไม่ต้องทําสงกะสัย หลงเมืองกรุงทั้งยาวทั้งใหญ่ จ้างก็หาไม่เจอ หลงเมืองกรุงทั้งยาวทั้งใหญ่ จ้างก็หาไม่เจอ |
|
อุทาหรณ์ของคนรุ่นเก่า มีชายชราเป็นคนขี้เมา งานการไม่ทํา แกกินแต่เหล้า กินตั้งแต่เช้า ทุกวี่วัน เหตุการณ์ผันแปรให้แบมือขอทาน ร่อนเร่พเนจรแหล่งที่คนพลุกพล่าน ร่างกายซูบโซมผิวตัวดํากร้าน ตัวสั่นสะท้าน เพราะพิษสุราเรื้อรัง เมื่อครั้งยังหนุ่มแกเคยทํานา มุ่งเอาหลังสู้ฟ้า ปลูกข้าวให้คนกิน หนี้สินล้นตัวเพราะมัวแต่ทํานา ไม่เคยเรียนรู้วิชา ที่นาก็หลุดลอย มาเป็นจับกังที่แบกหามวันยังคํ่า เหน็ดเหนื่อยแทบตายได้แต่ค่าแรงตํ่าๆ แกเป็นคนจนที่เสียเปรียบเป็นประจํา กลํ้ากลืนความชอกชํ้า ถ้าไม่ทําก็อดกิน ในยามจะกินไม่เคยเต็มอิ่ม ในยามจะนอนไม่เคยเต็มตื่น หลับลงคราวใดฝันร้ายทุกคืน สร้างความขมขื่น จนจิตใจอ่อนแอ ยามเจ็บไข้ ร่างกายสั่นสะท้านเพราะต้องใช้แรงงาน ยิ่งกว่าใช้แรงวัว คนทุกคนต้องทํางานเหมือนควาย แต่หนี้สินยังมากมาย เกิดเป็นควายดีกว่าคน หมดสิ้นปัญญาของชาวนาบ้านนอก ร่อนเร่เข้ามาเป็นจับกังในบางกอก สูญสิ้นราคาพอแก่ชราหัวหงอก หาทางออกสุดท้าย ด้วยสุราเมรัย กินเหล้าเข้าไป ยิ่งเลวร้ายซํ้าเก่า หาเงินมาได้ก็เอาไปกินเหล้า มันกลุ้มก็ยิ่งกินยิ่งกินก็ยิ่งเมา ร่างกายก็ปวดร้าว โรคร้ายก็คุกคาม * เช้าวันหนึ่งมีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย ( * , * , * , * , * ) ( Fade out ) |
|
* ดูเดือนดาวค่ำคืน ดวงโคจรมากมาย ลมอะไรพัดไกว หญิงชายให้มาได้เจอ เป็นความจำที่ยัง เวียนวนในหัวใจ ยามที่ห่างร้างไกล แต่ใจมิลืมได้เลย อยากจะบอกกับใครสักคนให้คลายเศร้าตรม เป็นเหมือนดั่งสายลม ผ่อนพาหัวใจวุ่นวาย หากจะบอกความจริงกับเธออย่างลูกผู้ชาย ก็กลัวคำตอบทำลายสัมพันธ์มั่นในหัวใจ เพียงคำเดียวก็ยัง ฝังไว้จนเนิ่นนาน พลอยให้จิตวิญญาณ แหลกลาญแห้งแล้งร่วงโรย ดั่งสายฝนส่างฟ้า นกกาพากันหิวโหย กิ่งไม้ใบร่วงโรย คล้ายเรานับวันร่วงลา หลบไปซ่อนอยู่ยัง หุบเหวแห่งความระทม ก้มหน้าต่อทุกข์ตรม ขื่มขมทุกลมหายใจ กลับไม่กล้าเผชิญ ความจริงก็อาจสายไป เพียงแค่เอ่ยความใน ว่ารักเธอต่อโชคชะตา ** ขอแค่มีความสุขสม จมกับความมืดดำ กลัวความจริงจะทำ ให้ใจเราต้องซ้ำใจ ความรักบริสุทธิ์ รอคอยลอยคอเรื่อยไป จึงเฝ้าบอกหัวใจ เรานั้นแอบรักใคร คงไม่อาจทักทาย เอ่ยคำว่ารักกับเขา ...ปล่อยใจเรารักเขาข้างเดียว... |
|
* เบื้องบนเป็นแผ่นฟ้ากว้าง เบื้องล่างเป็นธารน้ำใส ตัวฉันมีกาน้ำหนึ่งใบ กับกองฟืนที่วางอยู่เรียงราย อยู่มาปีแล้วปีเล่า วันเก่าๆได้ผ่านเลยไป คืบคลานเข้าสู่วันใหม่ ลมหายใจยังอบอุ่นในทรวง ** ฉันไม่เคยคิดอื่นใด ที่ยาวไกลเกินสุดขอบฟ้า เราพบกันใต้ดวงตะวันรอน ยามเธอนอนฉันจะกล่อมนิทรา เราพบกันและพากันก้าวไป ไปเก็บไม้เก็บฟืนมาต้มกา *** (พอ)น้ำเดือดเรามาแบ่งกันกิน ฟืนหมดเราช่วยกันเก็บฟืน ( * ) บางคนว่าฉันเป็นคนบ้า บางคนว่าสติไม่ค่อยดี บางคนว่าฉันเป็นเช่นนี้ เพราะผิดหวัง ดังสิ่งที่ตั้งใจ ( ** , *** , *** ) |
|
ค่ำลง นกกาโผพงคืนสู่รวงรัง
แต่คืนนี้มีเสียงดัง ฟังดูคล้ายดั่งมโหรี
ใช่แล้ว นี่คือเวลาที่โลกใบนี้
จะได้ยินยลดนตรี จากวงหัวควาย คาราบาว
บาว ยังบาว ยังบาว ยังคาราบาว ยังบาว
บาว ยังบาว ยังบาว ยังคาราบาว ยังบาว
เรื่องราว ชีวิตปวดร้าวกลายเป็นบทเพลง
บอกผ่านคำร้องบรรเลง สอนใจหนุ่มสาว
อย่าท้อ ท้อทำไมโลกเป็นของเรา
แค่ถามตัวเองกล้าสู้หรือเปล่า
คาราบาวคือกำลังใจ
ใครที่โศกที่เศร้า ฟังเพลงบาวแล้วผ่อนคล้าย
โชคชะตาหนักปานไหน ร้ายจะกลายเป็นดี
หากโลกนี้ไม่มีเสียงเพลง คนยังคงตาบอดสี
เพื่อชีวิตเดียวที่มี เริงดนตรี เริงระบำ ให้ฉ่ำใจ
ใครที่โศกที่เศร้า ฟังเพลงบาวแล้วผ่อนคล้าย
โชคชะตาหนักปานไหน ร้ายจะกลายเป็นดี
หากโลกนี้ไม่มีเสียงเพลง คนยังคงตาบอดสี
เพื่อชีวิตเดียวที่มี เริงดนตรี เริงระบำ ให้ฉ่ำหัวใจ
ยังบาว เรื่องราวของคนหลงมนต์ดนตรี
ไต่เต้ามาถึงจุดนี้ หาได้ดิบดีเพราะพรสวรรค์
แลกมา ด้วยปัญญาอดทนอดกลั้น
ไม่เคยคิดเลยสักวัน กลับหลังหันตีตัวจากเสียงเพลง
บาว ยังบาว ยังบาว ยังคาราบาว ยังบาว
บาว ยังบาว ยังบาว ยังคาราบาว ยังบาว
|
|
หรีดหริ่งเรไรร้องระงมมา
ชมแสงจันทราว่าเพลานอน
ราตรีนี้มีเราเพียงสองคน
ผ่านความทุกข์ทนตรากตรําทํางาน
นอนเถิดลูกรัก พักผ่อนให้สบาย
จงเก็บเรี่ยวแรง ไว้ต่อสู้ต่อไป
ยุงเหลือบริ้นไร ไต่ตอมให้ทนเอาหน่อย
จงอย่าน้อยใจว่าเรายากจน
เอาความทุกข์ทนนี้เป็นบทเรียน
กว่าลูกจะโตหนทางยังไกล
ไม่ต้องเสียใจถึงใครนินทา
มารดาเจ้าไปดี มีความสุขสบาย
มีพ่อเพียงคนเดียว อย่าไปนึกเสียใจ
มีลูกเพียงคนเดียว พ่อจะไม่มีแม่ใหม่
เรียนเข้าไปลูก ถึงลูกจะเรียนโรงเรียนวัด
พ่อไม่มีเงินยัดลูกไปโรงเรียนดีดี
ลุยเข้าไปลูก เรียนเข้าไปให้มันได้เสีย
ไม่ต้องมีแป๊ะเจี๊ยะไม่ต้องเสียใจหรอก
เรียนเข้าไปลูก ถึงลูกจะเรียนโรงเรียนวัด
พ่อไม่มีเงินยัดลูกไปโรงเรียนดีดี
ลุยเข้าไปลูก เรียนเข้าไปให้มันได้เสีย
ไม่ต้องมีแป๊ะเจี๊ยะไม่ต้องเสียใจหรอก
เรียนเข้าไปลูก ถึงลูกจะเรียนโรงเรียนวัด
พ่อไม่มีเงินยัดลูกไปโรงเรียนดีดี
ลุยเข้าไปลูก เรียนเข้าไปให้มันได้เสีย
ไม่ต้องมีแป๊ะเจี๊ยะไม่ต้องเสียใจหรอก
จงภาคภูมิใจในความยากจน
พ่อไม่ใช่คนขี้โกงขี้กิน
คนเรามีค่าใช่เพียงทรัพย์สิน
เราเกิดบนดินควรทดแทนคุณ
ใฝ่คุณธรรม ทําแต่ความดี
มีอิ่มมีพอ ขออย่าสะสม
ช่วยเหลือผู้ทุกข์ตรม สมหวังดังพ่อตั้งจิต
|
|
โอ้รักของคนบนพื้นดิน
เปรียบดังลิ้นกระทบฟันมีวันพลาด
หนุ่มสาวเอยเคยคิดไหมวัยวันนั้น
วันผันวัย ใจผันกาย
เรียนรู้ไปอย่าให้เหินเกินความจริง
โอ้รักของบิดรและมารดา
ดั่งฟ้ากว้างไกลสุดสายตา
หนุ่มสาวเอยเคยคิดไหมใครปรารถนา
เลี้ยงลูกน้อยค่อยเติบกล้า
ขุนข้าวปลาอีกขนมและนมเนย
ดวงใจเอ๋ยดวงใจใครคิดบ้าง
สายเลือดสร้างเรามากลับหาใช่
สายเลือดเส้นหล่อเลี้ยงเราเติบใหญ่
สัมผัสไออุ่นแต้ดั่งแม่ตน
ดวงใจเอ๋ยดวงใจใครคิดบ้าง
สายเลือดสร้างจึงห่างเหินแล่นไกล
สายเลือดเส้นหล่อเลี้ยงเราเติบวัย
มอบอกไออุ่นแท้ดั่งแม่ตน
โอ้รักของคนวกวนเวียน
สุดอ่านเขียนความจริงให้รู้แจ้ง
หนุ่มสาวเอยจงเรียนรู้เสาะแสวง
จงดัดแปลงไปตามปัญญา
ไปเถิดไป ถามหาความรักกัน
|
|
มหาลัย มหาหลอก เด็กชายบ้านนอก เด็กหญิงบ้านนา
รํ่าเรียนรู้ในวิชา แต่จบออกมายังไม่มีงานทํา
ไม่มีงานก็ไม่มีเงิน ออกเดินเดินเดินยํ่าสมัครงาน
สอบเท่าใดยังสอบไม่ผ่าน มันหัวปานกลาง เขาเอาแต่หัวดีๆ
มีความรู้สู้เขาไม่ได้ เส้นเล็กเส้นใหญ่เส้นก๋วยจั๊บไม่มี
นามสกุลไม่สง่าราศี เป็นลูกตามีเป็นแค่หลานยายมา
อนาคตคงหมดความหมาย ความหวังฝังใจกระดาษใบนี้
เอาแปะข้างฝา หาหลวงพ่อดีๆ ธูปเทียนก็มีพร้อมดอกไม้บูชา
มหาลัย มหาหลอก เด็กชายบ้านนอก เด็กหญิงบ้านนา
รํ่าเรียนรู้ในวิชา แต่จบออกมายังไม่มีงานทํา
ใครจะรู้อยู่ไปวันๆ กลางคืนหลับฝัน กลางวันนั่งดูดยา
ธูปเทียนก็หมดดอกไม้แห้งคาตา เก็บตําหรับตําราชั่งกิโลขาย
ให้แข่งกันเรียนแล้วแข่งกันรวย บ้างไปได้สวย บ้างไปได้เสีย
ออกยํ่าเดินทางร่างกายอ่อนเพลีย หัวใจละเหี่ยละโหยหางานทํา
ยํ่าจนเท้าเป็นตุ่มตาปลา รองเท้าบาจายังหมดความทนทาน
ไม่เห็นเหมือนคนโบรํ่าโบราณ จบแล้วได้งานเป็นเจ้าคนนายคน
ผลิตผลบนความใฝ่ฝัน ความจริงเรานั่นหลงลืมกันไป
มัวแต่ปลูกฝังค่านิยมนิยาย ปริญญางมงายมหาลัยงมเงา
มหาลัย มหาหลอก เด็กชายบ้านนอก เด็กหญิงบ้านนา
รํ่าเรียนรู้ในวิชา แต่จบออกมายังไม่มีงานทํา
มหาลัย มหาหลอก เด็กชายบ้านนอก เด็กหญิงบ้านนา
รํ่าเรียนรู้ในวิชา แต่จบออกมายังไม่มีงานทํา
|
|
บัวลอย เจ้าเพื่อนยาก ทำไมจากข้าเร็วเกินไป
บัวลอย ไปอยู่ที่ไหนเคยรู้บ้างไหม โปรดคิดคำนึงถึง บัวลอย..
บัวลอย เขาเป็นชายหนุ่ม ตาเหล่หลังงุ้มเด๋อๆ ด๋าๆ
รูปร่าง แม้ไม่โสภา จิตใจล้ำฟ้าดังสมญาบัวลอย
เป็นเพื่อนคุยยามเพื่อนหว้าเหว่
เป็นพ่อครัวยามเพื่อนหิวโหย
เป็นหมอใหญ่ยามเพื่อนโอดโอย หาหยูกยามารักษาบรรเทา
บัวลอยถึงวัยเกณฑ์ทหาร
พิกลพิการ ยังดีหนึ่งประเภทสอง
อาสารับใช้ชาติพี่น้อง หัวใจคับพองกล้าหาญอดทน
เป็นคนหนักเอาเบาสู้ อุตส่าห์มานะอดทน
ช่วยเหลือเพื่อนๆทุกคน ร่วมแต่ทุกข์สุขไม่สนใจ
บัวลอย เจ้าเพื่อนยาก ทำไมจากข้าเร็วเกินไป
บัวลอย ไปอยู่ที่ไหนเคยรู้บ้างไหม โปรดคิดคำนึงถึง บัวลอย..
วันหนึ่งมีเสียงปืนคำราม บัวลอยถูกหาม
มาในเปลผ้าใบ ยังละเมอห่วงว่าใครเป็นอะไร
คือคำพูดสุดท้ายของชายชื่อบัวลอย
ตั้งแต่วันนั้นยันวันนี้ แสงตะเกียงริบหรี่ที่บ้านไร่ปลายดอย
ไม่มีชายคนที่ชื่อบัวลอยความเหงาหงอยคอยเข้าปลกคลุม
โลกนี้ ไม่สมประกอบเพราะต่างคนชอบเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน
โลกนี้ มีสักกี่คนเป็นบัวหลุดพ้นอย่างคนชื่อบัวลอย
โลกนี้ ไม่สมประกอบเพราะบางคนชอบเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน
โลกนี้ มีสักกี่คนเป็นบัวหลุดพ้นดังคนชื่อบัวลอย
โลกนี้ ไม่สมประกอบเพราะบางคนชอบเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน
โลกนี้ มีสักกี่คนเป็นบัวหลุดพ้นดังคนชื่อบัวลอย บัวลอย
|
|
* ถึงยากจนไม่มองคนเหยียดๆ
ไม่รังแกรังเกียจ คิดเบียดเบียนใจใคร
มีจนวัดใจคนไม่ได้
จนแต่รวยนํ้าใจผู้ยิ่งใหญ่แห่งความจน
ทรัพย์สินไม่สะสม
อยู่ในสังคมด้วยความสุขขี
ปริญญาฉันไม่เคยมี
ความรู้พอดีพออ่านออกเขียนได้
ไปทํางานรับจ้างก็ทําจริง
ฉันทําทุกสิ่งยกเว้นประจบเจ้านาย
วัดคนเขาวัดกันที่นํ้าลาย
ลาก่อนเจ้านายฉันไม่ใช่ควายจนตรอก
** ไม่เคยใฝ่ฝันเป็นโตเป็นใหญ่
ไม่มีปัจจัยทั้งสี่ประการ
แค่สัตว์เลื้อยคลานสองข้างถนน
เนื้อตัวยากจนแต่นํ้าใจยิ่งใหญ่
*** คนจน (จนแต่รวยนํ้าใจ)
ใครจะว่ายากจน (คนจนผู้ยิ่งใหญ่)
(คนจน) จนแต่รวยนํ้าใจ
(ใครจะว่ายากจน) คนจนผู้ยิ่งใหญ่
มีชีวิตย่อมมีความลําบาก
อดๆ อยากๆ ดังยาชูกําลัง
คามหวังแม้ว่ายังริบหรี่
เพราะสังคมวันนี้มันหางานการยาก
ยํ่าไปสมัครไปไม่เลือกหน้า
ค่าจ้างราคาไม่สํามะคัญ
ลุยควันลุยท่อไอเสีย
มีแต่ความอ่อนเพลีย ยังดีกว่าเสียขากัน
(ซํ้า **)
ปัจจัยคือเครื่องบาดใจ
ศาสดาสอนไว้ในพระไตรปิฏก
ความจริงที่คู่ควรหยิบยก
ชําระความสกปรกในสังคมเมืองไทย
จิตใจแห่งความเป็นพุทธ
ใสบริสุทธิ์นั้นคือจุดหมาย
รวยล้นกระทําตนเหลวไหล
ไม่ใช่ผู้ยิ่งใหญ่เป็นแต่ผู้ยิ่งเลว
|
|
เมื่อดวงตาของฉันมันมืดมิด
แต่ชีวิตฉันยังไม่มืดลง
แม้ความรักยังเคยมีมั่นคง
จะร้างไกลไม่หวนกลับคืนมา
ออกยํ่าไปบนทางที่หิวโซ
มิรู้คืนรู้วันเวลา
ขอเศษเงินเศษทานผู้ผ่านมา
เพียงเมตตาฉันบ้าง...เป็นครั้งคราว
อยู่ในโลกความมืดอันลึกลับ
คงสดับรับได้แต่สําเนียง
จะมองหามองเห็นก็เป็นเพียง
ในความฝันยามฉันล้มตัวนอน
พอตื่นมาพานพบกับความหมาย.....
ยังหายใจเนื้อตัวยังผ่าวร้อน
ยังมีหวังเห็นดวงตะวันรอน
จะมัวนอนนิ่งเฉย...อยู่ทําไม
จึงมาเป็น.....วณิพกพเนจร
เที่ยวเร่ร่อน.....ร้องเพลงแลกเศษเงิน
ที่เหลือกินเหลือเก็บเป็นส่วนเกิน
จะนําเงินสะสม..รักษาดวงตา
จึงมาเป็น.....วณิพกพเนจร
เที่ยวเร่ร่อน.....ร้องเพลงแลกเศษเงิน
ที่เหลือกินเหลือเก็บเป็นส่วนเกิน
จะนําเงินสะสม..รักษาดวงตา
หากฉันเป็นตัวแทนความมืดมิด
ขอชดใช้ชีวิตที่เกิดมา
เพื่อทดแทนทุกท่านที่เมตตา
ด้วยนําพาเสียงเพลงสู่ผู้ฟัง
เป็นบทเพลงโลกมืดและความหมาย
จะกู่ก้องร้องไปไม่หยุดยั้ง
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง
ฉันว่ายังมีคนที่เข้าใจ
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง
ฉันว่ายังมีคนที่เข้าใจ
ใครจะว่าร้องเพลงให้ควายฟัง
ฉันว่ายังมีคน...ที่เข้าใจ
|
|
อุทาหรณ์ของคนรุ่นเก่า
มีชายชราเป็นคนขี้เมา
งานการไม่ทําแกกินแต่เหล้า
กินตั้งแต่เช้า...ทุกวี่วัน
เหตุการณ์ผันแปรให้แบมือขอทาน
ร่อนเร่พเนจรแหล่งที่คนพลุกพล่าน
ร่างกายซูบโซผิวตัวดํากร้าน
ตัวสั่นสะท้าน...เพราะพิษสุราเรื้อรัง
เมื่อครั้งยังหนุ่มแกเคยทํานา
มุ่งเอาหลังสู้ฟ้า...ปลูกข้าวให้คนกิน
หนี้สินล้นตัวเพราะมัวแต่ทํานา
ไม่เคยเรียนรู้วิชา...ที่นาก็หลุดลอย
มาเป็นจับกังที่แบกหามวันยังคํ่า
เหน็ดเหนื่อยแทบตายได้แต่ค่าแรงตํ่าตํ่า
แกเป็นคนจน ที่เสียเปรียบเป็นประจํา
กลํ้ากลืนความชอกชํ้า...ถ้าไม่ทําก็อดกิน
ในยามจะกินไม่เคยเต็มอิ่ม
ในยามจะนอนไม่เคยเต็มตื่น
หลับลงคราวใดฝันร้ายทุกคืน
สร้างความขมขื่น...จนจิตใจอ่อนแอ
ยามเจ็บไข้ ร่างกายสั่นสะท้าน
เพราะต้องใช้แรงงาน...ยิ่งกว่าใช้แรงวัว
คนทุกคนต้องทํางานเหมือนควาย
แต่หนี้สินยังมากมาย...เกิดเป็นควายดีกว่า?คน
หมดสิ้นปัญญาของชาวนาบ้านนอก
ร่อนเร่เข้ามาเป็นจับกังในบางกอก
สูญสิ้นราคาพอแก่ชราหัวหงอก
หาทางออกสุดท้าย...ด้วยสุราเมรัย
กินเหล้าเข้าไป ยิ่งเลวร้ายซํ้าเก่า
หาเงินมาได้ก็เอาไปกินเหล้า
มันกลุ้มก็ยิ่งกินยิ่งกินก็ยิ่งเมา
ร่างกายก็ปวดร้าว โรคร้ายก็คุกคาม
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
เช้าวันหนึ่ง มีคนพบศพ ขี้เมานอนตาย อยู่ที่ใต้สะพานลอย
|
|
ใจดวงนี้มันบอบมันช้ำ ถูกจองจำที่เธอ
ในความเหงาที่เจอที่เจอ มันรุมสุมทรมาน
แต่ละคืนในแต่ละวัน เฝ้าฝันเพ้อเปล่าเปลี่ยว
มีบ้างไหมแค่เพียงนิดเดียว เศษเสี้ยวแห่งความเห็นใจ
เพียงความหวังลมๆ แล้งๆ ก็ยังทำแกล้งว่ามีชัย
ใช่ว่าฉันไม่มีที่ไป จะไปเมื่อถึงเวลา
หากเขาถามหมอนั่นเป็นใคร บอกไปบุคคลที่สาม
แต่มีรักสวยสดงดงาม จดจำความฝันนิรันดร
ไม่อยากให้ใครสมน้ำหน้า ว่าเป็นคนไม่มีน้ำยา
ไม่อยากให้ใครเขาดูถูก เยี่ยงสุนัขแหงนมองเครื่องบิน
สิ่งที่ฉันควรจะบอก ว่าไอ้คนหัวใจบ้าบิ่น
อยากให้เธอเพียงได้ยิน ฉันรักเธอ
เพียงความหวังลมๆ แล้งๆ ก็ยังทำแกล้งว่ามีชัย
ใช่ว่าฉันไม่มีที่ไป จะไปเมื่อถึงเวลา
หากเขาถามหมอนั่นเป็นใคร บอกไปบุคคลที่สาม
แต่มีรักสวยสดงดงาม จดจำความฝันนิรันดร
ไม่อยากให้ใครสมน้ำหน้า ว่าเป็นคนไม่มีน้ำยา
ไม่อยากให้ใครเขาดูถูก เยี่ยงสุนัขแหงนมองเครื่องบิน
สิ่งที่ฉันควรจะบอก ว่าไอ้คนหัวใจบ้าบิ่น
อยากให้เธอเพียงได้ยิน ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ ฉันรักเธอ ฉันรักเธอ
|
|
ฟ้าในเดือนฝนฉํ่า คงนึกขําต่อคําสัญญา
ฝนหล่นเทร่วงมา สายลมพัดพายิ่งรนร้อนใจ
ไหนว่าไปแล้วกลับหน้าฝน ใครเป็นคนสัญญาเอาไว้
ทิ้งให้รอทุกข์ทนเท่าไหร่ คนอย่างเงี๊ยะก็มี
ฝนเจ้าจงไหลกลับ ไปรอรับคนผิดสัญญา
ฝนคอยสมนํ้าหน้า อย่าเพิ่งตกมาข้าแสลงใจ
เดือนเป็นปีล่วงผ่านไปแล้ว แก้วตาเจ้าแหกตาใช่ไหม
รู้อย่างงี้ไม่คิดรักใคร กัดจิ้งหรีดมันกว่า
มองเห็นควายตัวผู้ตัวเมีย
คลอเคลียแล้วให้คิดอิจฉา
เป็นควาย มันไม่มีปัญญา
ปัญหาเลยไม่มี
ได้แต่หวัง หวัง หวังว่าสักวันหนึ่ง
ถึงได้คอย คอย คอยเธออยู่อย่างนี้
แล้วมาหลอก หลอก หลอกให้ฉันตายใจ
ลือไปทั้งตําบล
ถ้าฉันมีเงินทอง มากมายหลายหมื่น
คงไม่ยืนรอเธอจนฝนหมดฟ้า
ฉันจะจ้างเครื่องบินหว่านฝนลงมา
ต่อสัญญาฝนเทียม
ถ้าฉันมีเงินทอง มากมายหลายหมื่น
คงไม่ยืนรอเธอจนฝนหมดฟ้า
ฉันจะจ้างเครื่องบินหว่านฝนลงมา
ต่อสัญญาฝนเทียม
รักจนใจปี้ป่น เกิดเป็นคนทําตัวไม่เจียม
ขวัญไม่ควรคู่เรียม ไม่เหมือนนิยายจากคลองแสนแสบ
วันที่เธอได้จากไปไกล ใครจะรู้ไปแล้วโกยแนบ
รักมันมีมากมายหลายแบบ เจ็บทั้งแสบทั้งคัน
ถึงเธอไปไม่กลับ ยังคอยนับวันเดือนข้างฝา
ปฏิทินดารา ยังส่งยิ้มมาถากถางหัวใจ
โดนเขาคาบไปหมํ่าเสียแล้ว เอ็งไม่ต้องทําสงกะสัย
หลงเมืองกรุงทั้งยาวทั้งใหญ่ จ้างก็หาไม่เจอ
หลงเมืองกรุงทั้งยาวทั้งใหญ่ จ้างก็หาไม่เจอ
|
|
ขอให้ฉันได้ร้องเพลงบ้างสักเพลง
ฉันไม่เคยคิดร้องเพลงเลยสักเพลง
เพลงนี้เป็นเพลงแรกและเป็นเพลงสุดท้าย
ในชีวิตของฉันที่คุณจะได้ยินได้ฟัง
ความหลังครั้งเมื่อฉันหัดเล่นดนตรี
มีฉิ่งฉับ เป่าแตร กลองแท๊ก และนิ๊งหน่อง
พอเลิกเรียนเพื่อนฝูงเริ่มซ้อมดนตรี
ดังตั้งแต่ต้นซอยยันถึงท้ายซอย
(แอ๊ด) อ๊อดหัดเล่นดนตรี
เพราะมีใจรักในเสียงเพลง
เสียงดนตรีบรรเลงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตอ๊อด
เราร่วมกันบรรเลงบทเพลงกล่อมโลกให้สดใส
คลายความหงอยความเหงา
ความเศร้าความทุกข์ ความโศก
(อ๊อด) ขอให้ฉันได้ร้องเพลงบ้างสักเพลง
ฉันไม่เคยคิดร้องเพลงเลยสักเพลง
เพลงนี้เขาบังคับให้ฉันต้องร้อง
ต้องฝึกตั้งนานเท่าใด
ก็ยังร้องไม่ค่อยจะเป็นเพลง
(แอ๊ด) อ๊อดหัดเล่นดนตรี
เพราะมีใจรักในเสียงเพลง
เสียงดนตรีบรรเลงเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตอ๊อด
เราร่วมกันบรรเลงบทเพลงกล่อมโลกให้สดใส
คลายความหงอยความเหงา
ความเศร้าความทุกข์ ความโศก
(อ๊อด) แล้วอยู่มาวันหนึ่งฉันจึงมาเข้าใจ
มีกระถางต้นไม้ปลิวข้ามหลังคา
ตกลงมากลางวงตรงฉันพอดี
ทั้งดอกไม้กระถางก้อนดินและเสียงด่า
ดูเวลาก็เข้าไปสองยาม
ฉันจึงยิง คําถาม ถามเจ้าของดอกไม้
ถามว่าเสียงของฉันมีแววแค่ไหน
เสียงตอบมาไกลๆ ว่าเลิกร้องจะดีกว่า
|
|
เก็บ เอาไว้ เธอเก็บเอาไว้ ยัง มีคนต้องการ
ผ่านวันนี้ มาจากเมื่อวาน ยังมีวัน ต่อไป
แอบ เอาไว้ เธอแอบ เอาไว้ ดู ใจให้นานๆ
จำเอาไว้ คารม ไอ้ที่หวานๆ ปากและใจต่างกัน
ซักวันหนึ่ง คงต้องมา อีกครั้ง ซักวันหนึ่ง คงต้องไป
ซักวันหนึ่ง ถึงแม้ บอก ว่ารัก อาจจำต้อง แยกย้าย
วันนี้ เราเจ็บอย่างไร วันต่อไป อาจเจ็บกว่านี้
รักเป็นสิ่ง ที่ดูว่าดี ก็เพราะมี แต่ความจริงใจ
เผื่อเอาไว้ บ้างเผื่อเอาไว้ เตรียมใจไว้ซักหน่อย
อันความรัก เป็นเพียง แค่เรื่อง เล็กน้อย ในชีวิต คนเรา
เจ็บมาแล้ว ก็เจ็บไปแล้ว เจ็บ มาจน เข้มแข็ง หลับซักตื่น พักฟื้น
เอาเรี่ยวเอาแรง ต่อสู้ชีวิต กันใหม่
ซักวันหนึ่ง คงต้องมา อีกครั้ง ซักวันหนึ่ง คงต้องไป
ซักวันหนึ่ง ถึงแม้ บอก ว่ารัก อาจจำต้อง แยกย้าย
วันนี้ เราเจ็บอย่างไง วันต่อไป อาจเจ็บกว่านี้
รักเป็นสิ่ง ที่ดู ว่าดี หากว่ามี แต่ความจริงใจ
เผื่อเอาไว้ บ้างเผื่อเอาไว้ เตรียมใจไว้ซักหน่อย
อันความรัก เป็นเพียง แค่เรื่อง เล็กน้อย
ในชีวิต คนเรา เจ็บมาแล้ว ก็เจ็บไปแล้ว
เจ็บ มาจน เข้มแข็ง หลับซักตื่น พักฟื้น
เอาเรี่ยวเอาแรง ต่อสู้ชีวิต กันใหม่ หลับซักตื่น พักฟื้น
เอาเรี่ยวเอาแรง ต่อสู้ชีวิต กันใหม่
|
|
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
มาร้องเพลงกล่อมใจให้แข็งขัน
ให้ขยันเล่าเรียนเพียรศึกษา
ให้สายตากว้างไกลไม่เฉื่อยชา
ลีลาเคลิ้มไปในบทเพลง
ฟังเพลงรัก…รักหวานปานกลืนกิน
ฟังเพลงดิ้นพลาดเรี่ยราดไป
ฟังเพลงเศร้า เศร้าจนนํ้าตาไหล
เคลิ้มใจอิทธิพลเสียงเพลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
ฮูว์……….
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
ดนตรีไม่มีการแข่งขัน
เป็นความจริงความฝันในดนตรี
มีบรรเลงในโลกแห่งเสรี
มีบรรเลงเพื่อชี้ชีวิตคน
ท่วงทํานองสะท้อนชีวิตแท้
เป็นสาระชี้แนะชีวิตจริง
อันความหมายงดงามอย่าข้ามทิ้ง
ลืมสิ้นดิ้นไปในกลางฟลอร์
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
มาร่วมกันร้องบรรเลง
มาร่วมกันร้องบรรเลง
ร้อง…บรรเลงมนต์เพลงคาราบาว
|
|
ตัวฉันเกิดมาเป็นหนุ่มสุพรรณ
ทํานาตากแดดทั้งวัน
จนตัวฉันนั้นมันดําปิ๊ดปี๋
สําเนียงภาษา...ฟังดูก็เชยสิ้นดี
เพื่อนฝูงล้อกันป่นปี่ ว่าพี่ก็หมาน้องก็หมา
ช่างหัวปะไร จะล้อยังไงไม่เห็นสําคัญ
สําเนียงมันเหน่ออย่างงั้น
แต่หัวใจฉันมันเหน่อเมื่อไร
สมมุติว่ามี...นะ สาวสาวมานึกเห็นใจ...นะ
เวลาไปไหนมาไหน ก็ให้เธอพูดว่าเราก็มา
แต่นี้ต่อไป เห็นทีจะไม่เหน่อแล้ว
เมื่อมีน้องแก้วคอยสอนให้เจรจา
สวัสดีครับ ผมก็มาแฟนผมก็มา
เราสองคนต่างคนต่างมา
เห็นมั๊ยล่ะว่าหมากันทั้งสองคน
ตัวฉันเกิดมาเป็นหนุ่มสุพรรณ
ทํานาตากแดดทั้งวัน
จนตัวฉันนั้นมันดําปิ๊ดปี๋
สําเนียงภาษา...ฟังดูก็เชยสิ้นดี
เพื่อนฝูงล้อกันป่นปี่ ว่าพี่ก็หมาน้องก็หมา
ช่างหัวปะไร จะล้อยังไงไม่เห็นสําคัญ
สําเนียงมันเหน่ออย่างงั้น
แต่หัวใจฉันมันเหน่อเมื่อไร
สมมุติว่ามี...นะ สาวสาวมานึกเห็นใจ...นะ
เวลาไปไหนมาไหน ก็ให้เธอพูดว่าเราก็มา
แต่นี้ต่อไป เห็นทีจะไม่เหน่อแล้ว
เมื่อมีน้องแก้วคอยสอนให้เจรจา
สวัสดีครับ ผมก็มาแฟนผมก็มา
เราสองคนต่างคนต่างมา
เห็นมั๊ยล่ะว่าหมากันทั้งสองคน
|
|
(สร้อย) ทอม ทอม แวร์ยูโกลาสไนท์
(ไอเลิฟเมืองไทย ไอไลคพัฒน์พงษ์)
น้องนางคงทําให้ทอมลุ่มหลง
(ไอเลิฟพัฒน์พงษ์ ไอเลิฟเมืองไทย)
จริง จริงเลยเนี่ย
เที่ยวเมืองไทยได้กําไรชีวิต
ได้ผลผลิตแหล่งวัฒนธรรม
คุ้มค่าเงินทองเป็นกอบเป็นกํา
ดูสิ่งสูงลํ้าโบรํ่าโบราณ
เศรษฐกิจเบิกบาน ปีการท่องเที่ยวไทย
แหลมทองของไทยมีของดี
ธรรมชาติพอมีใครเห็นเป็นติดใจ
วัดวาอารามวัฒนธรรมยิ่งใหญ่
ประเพณีไทยน่าตื่นใจลุ่มหลง
อย่างงานสงกรานต์และลอยกระทง
ยังคงเชิดหน้าชูตา
ฝรั่งบังยุ่น มายกพลขึ้นบก
ศกนี้ปีนี้ปีเทียวท่องไทย
มาแอ่วกันโลด เที่ยวให้อิ่มหนําใจ
ลืมเรื่องเลวร้ายพักไว้สักปี
รัฐบาลเขาทําดี ประชาชีก็ชอบใจ
มาละเหวย (มาละวา)
มาแต่ของเขา (ของเราไม่เห็นมา)ตาละลา
ใครมีมะกรูด (มาแลกมะนาว)
ใครมีลูกสาว (มาแลกลูกสาว)
ใครมีลูกชาย (มาแลกลูกชาย)
ลูกชายเป็นเอดส์ ไม่เอาตาละลา (สมนํ้าหน้าเฮ่อ)
ใครมีเงินทอง (มาแลกเก้าอี้)
ทําดีทําดี (ระวังโดนด่า)
ทําชั่วทั้งปี (ไม่มีใครว่า)
ทําเทปออกมา (มีปีญหาทุกที)ตาละวา
หุย..(ฮา) โห่..(ฮิ้ว) เวลคัมทูไทยแลนด์
ต่อแต่นี้จะมีชนชาติอื่น
ด้อมด้อมยืนยืนมาดูเราเมืองไทย
ไปถามดูว่าชอบเราตรงไหน
ฝรั่งตอบไม่อายไอไลคพัทยา
กับกรุงเทพฯ เมืองฟ้า นั้นไอก็ว่าพัฒน์พงษ์
เป็นงั้นไป ไหงมันเป็นอย่างนี้
รัฐบาลเค้าทําดี ฝรั่งยังไม่เข้าใจ
ลงทุนลงแรงทั่วทั้งแผ่นดินไทย
สร้างภาพพจน์ใหม่ ส่งเสริมการท่องเที่ยว
อย่าคิดมาลุยลูกเดียว เที่ยวพัทยาพัฒน์พงษ์
คนต่างด้าว เขาคนต่างเมือง
จากดินแดนรุ่งเรืองควรรู้เรื่องเมืองไทย
ว่ามีของดีกว่าที่คุณเข้าใจ
อย่างวัฒนธรรมไทย นั้นยิ่งใหญ่นมนาน
อย่ามองอย่าคิดอนาจาร
ผิดความต้องการของคนไทย
(สร้อย 2 ครั้ง)
|
|
ยุทธศาสตร์ยิ่งใหญ่ ความตั้งใจเด็ดเดี่ยว มื้อนี้เราจะเคี้ยวข้าว และทุบหม้อข้าว ตีแหกฝ่าวงล้อม ลุยพม่าข้าศึก นึกถึงความเป็นไทย ดีกว่าไปเป็นทาส สองมือถือดาบอย่างมั่นใจ นักรบไทยของพระเจ้าตาก ฝากฝังกรุงอยุธยา วันข้างหน้าข้าจะมาทวงคืน แผ่นดินไทยดาลเดือด ทัพข้าศึกรุมล้อม มัวแต่กล่อมสตรี เริงโลกีย์เป็นหลัก นักรบกลายเป็นศพ พบกับความปราชัย เจ้าตากทนไม่ได้ แผ่นดินไทยเป็นหลัก นักรบคือนักรบ นักสู้แห่งกรุงศรี ตีฝ่าทัพตองอู ตายหรืออยู่ไม่สําคัญ คืนนี้จันทร์หลับไหล แหกวงในวงล้อม อ้อมออกจากกรุงศรี ไปเข้าตีเมืองจันทน์ ยึดเมืองจันทบุรี เป็นชุมนุมเจ้าตาก ตีชุมนุมต่างๆ ตีเจ้าฝางให้แตก ทบทวนความพ่ายแพ้ แก้ไขยุทธวิธี รวมชุมนุมที่มี ก่อนโจมตีเจ้าฝาง พ่ายแพ้เป็นบทเรียน ทําจากเล็กไปใหญ่ เจ้าฝางชะล่าใจ ในไม่นานก็แตก จากอยุธยา มาเมืองจันทบุรี มากรุงธนบุรี ไทยจึงมีเอกราช จากอยุธยา มาเมืองจันทบุรี มากรุงธนบุรี ตากสินมหาราช สองมือถือดาบอย่างมั่นใจ นักรบไทยของพระเจ้าตาก ฝากฝังกรุงอยุธยา วันข้างหน้าข้าจะมาทวงคืน สองมือถือดาบอย่างมั่นใจ นักรบไทยของพระเจ้าตาก ฝากฝังกรุงอยุธยา วันข้างหน้าข้าจะมาทวงคืน สองมือถือดาบอย่างมั่นใจ นักรบไทยของพระเจ้าตาก ฝากฝังกรุงอยุธยา วันข้างหน้าข้าจะมาทวงคืน สองมือถือดาบอย่างมั่นใจ นักรบไทยของพระเจ้าตาก ฝากฝังกรุงอยุธยา วันข้างหน้าข้าจะมาทวงคืน สองมือถือดาบอย่างมั่นใจ นักรบไทยของพระเจ้าตาก ฝากฝังกรุงอยุธยา วันข้างหน้าข้าจะมาทวงคืน สองมือถือดาบอย่างมั่นใจ นักรบไทยของพระเจ้าตาก ฝากฝังกรุงอยุธยา วันข้างหน้าข้าจะมาทวงคืน |
|
เมดอินไทยแลนด์ แดนดินไทยเรา
เก็บกันจนเก่า เรามีแต่ของดีดี
มาตั้งแต่ก่อนสุโขทัย มาลพบุรี อยุธยา ธนบุรี
ยุคสมัยนี้ เป็น กทม.
เมืองที่คนตกท่อ (ไม่เอาอย่าไปว่าเขาน่า)
เมดอินไทยแลนด์ แดนไทยทําเอง
จะร้องรําทําเพลง ก็ลํ้าลึกลีลา
ฝรั่งแอบชอบใจ แต่คนไทยไม่เห็นค่า
กลัวน้อยหน้า ว่าคุณค่านิยมไม่ทันสมัย
เมดอินเมืองไทย แล้วใครจะรับประกันฮะ
(ฉันว่ามันน่าจะมีคนรับผิดชอบบ้าง)
เมดอินไทยแลนด์ แฟนแฟนเข้าใจ
ผลิตผลคนไทยใช้เองทําเอง
ตัดเย็บเสื้อผ้ากางโกงกางเกง
กางเกงยีนส์ (ชะหนอยแน่)
แล้วขึ้นเครื่องบินไปส่งเข้ามา
คนไทยได้หน้า (ฝรั่งมังค่าได้เงิน)
เมดอินไทยแลนด์ พอแขวนตามร้านค้า
มาติดป้ายติดตราว่าเมดอินเจแปน
ก็ขายดิบขายดีมีราคา
คุยกันได้ว่ามันมาต่างแดน
ทั้งทันสมัย มาจากแม็กกาซีน
เขาไม่ได้หลอกเรากิน
หลอกเรานั่นหลอกตัวเอง...เอย
|