"
อยู่ซือๆกะคึดฮอด
อยู่ซือๆหัวใจกะเจ็บ มันเก็บน้ำตาเอาไว้บ่ได้ อยู่ซือๆกะนั่งฮ่องไห่ จักเป็นจั่งใด๋ดอกเด๋ อยู่ซือๆกะคึดฮอดเจ้า อยู่ซือๆกะเหงาขึ้นมา อยู่ซือๆกะเห็นเป็นหน้า เจ้าลอยมาในสมอง * ( อ้าย )จำได้ว่าปีกลายลมหนาวมาต้องใจ เฮาได้นอนกอดก่ายมีสุขหลายยุสองคน เจ้าอยู่ในอ้อมกอดอ้าย เจ้าบอกว่าอุ่นกว่าผ้าห่ม เฮากอดกันกลม ห่มกันยุเถียงนา แต่ว่าหนาวปีนี้บ่มีเจ้าแล้ว เจ้าไปแล้วแล้วบ่มีแววสิกลับมา เจ้าลืมฮอดปั้นข้าวจี่ทาไข่ที่อ้ายเคยจี่ให้น้องหล่า เจ้าลืมคำสัญญายุข้างกองไฟ ** เจ้าสิคึดฮอดอ้ายแนบ้อ คึจั่งอ้ายคึดฮอดเจ้าแนบ้อ เจ้าสิยังจำความเก่าได้บ่ เจ้าสิคึดพ้อมันบ่จักหน่อย อ้อมกอดที่เจ้าเคยอุ่น นอนหนุนแขนอ้ายเจ้าว่ามีแฮงหลาย หนาวปีนี้เจ้าคงสินอนกอดผุใหม่ อ้ายคงหนาวใจตาย มื่อนิบ่มีเจ้า ( * , ** ) โอ๋...โฮ๊ะโอ๋...โอ ฮื้อฮือฮึฮือ...ฮื้อฮึหือฮือฮึฮือฮื้อ........ ( B1,B2,H ซ้ำ )